Me son trovà ‘na olta, de not, co la machina, co la nebia che no te vedéa gnént. Apena che ho vist le luci da drio de ‘na machina davanti de mi, no l’ho pì molada. A ‘n zerto punto, però, quel davanti al frena improvisamente. Quasi l’ho inculà. Son saltà dó e g’ho domandà se questa l’é la maniera de frenar.
“Al varde”, al m’ha rispondest, “che mi son rivà a casa méa e son dentro al me gàrass!”.
Tonìn al va co so pare al parco. I incrosa an sior, che Tonin saluda gentilmente. Al pare se meravéia:
“Tonin, conossetu quel òn là?”.
“Si, sì”, fa Tonin, a l’ é un de l’ambiente. Al gnen da la mama ‘na olta o doi la setimana, e l domanda senpre se l’aria la é neta!”.

0 commenti